Om in grove streken de algemene strekking te schetsen van wat de Nederlandse columnisten en sprekende hoofden te zeggen hadden over Occupy Amsterdam: verzet? Ach, wij hebben het allemaal al lang gezien. De wereld willen verbeteren en boos zijn op ‘het systeem’, het is zo Kinderen voor kinderen, zo jaren zestig. En bovendien zijn alle demonstranten 1) in feite ontzettend verwende rijkeluiskinderen; 2) BN’ers die alleen maar kicken op aandacht.
Het collectieve gemopper is weinig verheffend, nota bene omdat dezelfde groep de afgelopen jaren collectief schande heeft gesproken van de mentaliteit van zelfverrijking in het bankwezen die door geen crisis of reddingsplan kon worden aangetast. De bekende oude mannen met hoge zuurgraad roeren zich, maar ook een doorgaans zeer lezenswaardige auteur als Bas Heijne verstrikte zich in NRC Handelsblad in een warrig betoog met merkwaardige verwijten (‘de bestormers van de Bastille riepen wat anders’) en de onwaarschijnlijke constatering dat er niets met alle kritiek op het huidige economische stelsel gebeurt vanwege een gebrek aan engagement. In Het Parool beweerde Theodor Holman dat alle demonstranten heimelijk antisemieten waren. Sheila Sitalsing voer in de Volkskrant uit tegen ‘volgevreten
Lees verder op d site van de Groene Amsterdammer (en neem meteen even een abonnement)