Wij, de studenten, wezen op internationale machtsverschillen, de mogelijkheid dat een zwakke economie door monocultuur afhankelijk is van één exportproduct, enzovoort. Als een economisch model zo overduidelijk niet strookte met de werkelijkheid, dan klopte het toch niet? De docent wilde er al gauw van af zijn. ‘Dan klopt er iets niet aan de werkelijkheid’, zo kapte hij de discussie af. Hij lachte er niet bij.
Ik moest hieraan terugdenken door het nieuws over ‘Liborgate’. De London Interbank Offered Rate, de rente die banken elkaar onderling rekenen en die leidend is voor onder meer veel hypotheken en bedrijfskredieten, blijkt jarenlang te zijn gemanipuleerd. Eerste slachtoffer van die onthulling is Barclays. De Britse bank moest voor 450 miljoen dollar schikken met de toezichthouders. Een reeks topmannen is inmiddels opgestapt. Maar bij die ene instelling zal het niet blijven. Afgelopen week meldde Het Financieele Dagblad al dat ook de Rabobank in het verleden mensen heeft ontslagen die sjoemelden met Libor en Euribor, de Europese variant.
Lees de hele column van Koen Haegens over het geloof in achterhaalde economische theorie op de site van de Groene Amsterdammer