Documentaire: De Regels van Matthijs (2012) (Marc Schmidt)
Wrang einde van een boeiend mens
De documentaire begint indringend met het gezicht van Matthijs (zie foto) frontaal in beeld. Hij lijdt aan het syndroom van Asperger en benoemt zijn gevoelens en gedachten. Hij is kwetsbaar, kijkt in een afgrond, elke beweging wordt relevant, hij heeft geen controle, zegt hij en moet lachen. Zijn openheid is ontroerend, wellicht ook omdat Marc een oude vriend van hem is. Marc zegt dat de film zijn beeld van Matthijs is. Matthijs vindt dat interessant. Als later de camera aan en uit gaat, zegt hij dat het voor hem geen probleem is, maar als het vaag wordt raakt hij het spoor kwijt.
Het is zeer interessant om naar hem te kijken in zijn overvolle huiskamer, alleen al door het zesendertigtallig stelsel dat hij gebruikt om de dagen met drie letters aan te duiden. BNE staat bijvoorbeeld voor 25 januari 2011. Op die dag noteerde hij dat hij snakte naar genegenheid en gezelschap. Hij archiveert alles, behalve zijn filosofische gedachten ook de werking van zijn medicijnen, zelfs telefoongesprekken om er achter te komen wat mensen bedoelen als ze iets zeggen. Hij gaat graag om met Marc omdat hij aan diens gezichtsuitdrukkingen zijn gevoelens kan aflezen. Dat voelt veilig.
Lees de hele recensie van deze documentaire op http://reinswart.blogspot.com/2012/10/de-regels-van-matthijs-2012.html