apr 302013
 

Dirk de Wachter Borderline Times

Dirk de WachterDe maatschappij werkt als een citroenpers

Het is niet ongewoon dat psychiaters zich in het maatschappelijk debat mengen. In de jaren zestig en zeventig was er een sterke beweging van antipsychiaters die zich opwierpen tegen  traditionele opvattingen over gekte en waanzin. De Vlaamse psychiater en psychotherapeut Dirk de Wachter gaat niet zo ver dat hij medicatie voor borderliners wil afschaffen, maar hij kondigt wel het einde van de normaliteit aan.

In zijn boek Borderline Times karakteriseert De Wachter onze Westerse maatschappij als een borderline samenleving. Wim Brands citeert van de achterflap: ‘Collectief zijn we op weg naar ziekte en ongenoegen.’ Hij wil weten hoe De Wachter daarbij komt.
De Wachter geeft veel lezingen en leerde van zijn publiek dat er geen wezenlijk verschil is tussen de zogenaamde gezonden en zieken. Iedereen heeft last van relationele instabiliteit, identiteitsproblemen en affect-stoornissen.

Lees verder over Dirk de Wachter @ blog Rein Swart

We leven in borderlinetijden. In de psychiatrie is borderline vandaag met voorsprong de vaakst gestelde diagnose. Bovendien is de lijn tussen patiënten en niet-patiënten flinterdun. Zijn wij collectief op weg naar ziekte en ongenoegen?
Psychiatrie is de spiegel van de wereld waarin we leven. Dirk De Wachter schetst borderline dan ook als een maatschappelijk ziektebeeld. Eén conclusie staat als een paal boven water:

In onze westerse maatschappij zijn de symptomen van borderline niet ver te zoeken. Meer nog, ze kenmerken onze leefwereld. Wij zijn ons brein in de tijd.

Gelukkig zijn er andere, meer hoopgevende signalen met vooruitzicht op herstel. Onze wereld lijkt aan een grens te staan. Mensen verzetten zich uitdrukkelijk tegen de symptomen. Hechting, engagement, solidariteit en gemeenschapszin zijn waarden die broodnodig zijn om weerwerk te bieden tegen de huidige borderlinegesteldheid van dreigende verbrokkeling, impulsiviteit en zinloosheid.

feb 092013
 

Jan DerksenJan Derksen: Bevrijd de psychologie

Psychologische thema’s beheersen dagelijks het nieuws, waardoor het lijkt alsof psychologisch inzicht vandaag de dag hoog op de agenda staat. Schijn bedriegt, volgens Jan Derksen. In Bevrijd de psychologie zet hij uiteen hoe hersenwetenschappers het goud in de hersenen zoeken in plaats van zich te richten op menselijke motieven, emoties en verlangens. ‘Amateurbiologen’ noemt Derksen de neuropsychologen en experimenteel onderzoekers die de psychologie reduceren tot de studie van observeerbaar gedrag en de mens zien als een cognitieve machine, waarmee ze het werken met emoties en dieperliggende psychische thema’s naar het alternatieve circuit laveren.
De praktijk van etikettenplakkerij, waarbij elk probleem een etiket krijgt dat op zichzelf betekenisloos is en tot een hersenstoornis wordt uitgeroepen, evenals het klakkeloos uitdelen van pillen, moet een halt worden toegeroepen. Derksen stelt dat er geen oog meer is voor de kwetsbare persoonlijkheid van iemand met ernstige klachten of ambivalente gevoelens. De psychologie moet worden gered van de ondergang.

Bevrijd de psychologie biedt een goed onderbouwd en vurig betoog om de psychologie te bevrijden van de pogingen er elk leven uit te blazen.

Prof. dr. J.J.L. Derksen (1953) studeerde journalistiek, psychologie, sociologie, filosofie en psychofarmacologie. Hij promoveerde in 1983 op een studie naar indicatiestelling voor psychotherapie. Hij doceert psychologische diagnostiek en psychodynamische psychotherapie aan de Radboud Universiteit Nijmegen en de Vrije Universiteit van Brussel. Hij is als eerstelijnspsycholoog en psychotherapeut werkzaam in de Psychologenpraktijk Derksen & Klein Herenbrink te Bemmel. Hij publiceerde eerder Het narcistische ideaal. Opvoeden in een tijd van zelfverheerlijking (2009) en De woorden om het te zeggen, over ontdekkende psychotherapie (2011).

Recensie(s)


Waar blijven de psychotherapeuten, psychiaters en psychologen die in opstand komen tegen het doorslaan of het afglijden van de psychologie naar de neurobiologie en die op willen komen voor de verworvenheden van de psychologie? Het boek is een pleidooi en een stimulans om het debat te voeren tussen psychologen en neurowetenschappers. De schrijver geeft in de eerste hoofdstukken een analyse van de huidige tendens: het afglijden van de psychologie richting neurowetenschap. Daarna beschrijft hij de kwetsbare plekken van de academische psychologiebeoefening. Onder andere dat alles in DSM-IV-termen gevat moet worden. In het laatste en belangrijke hoofdstuk plaatst hij psychische fenomenen in een veel bredere context en probeert hij de psychotherapeutische veranderingen theoretisch en ook normatief te beschrijven. De schrijver studeerde journalistiek, psychologie, sociologie en psychofarmacologie. Hij is docent aan de universiteiten van Nijmegen en Brussel. Hij werkt ook als psychotherapeut en publiceerde al meer boeken en in tijdschriften. Het boek is vooral bedoeld voor vakgenoten.

Drs. J.H.A.M. Bekkers

jan 062013
 

Mark_Fischer

Leestip: Mark Fischer: Capitalist Realism: Is There No Alternative?

After 1989, capitalism has successfully presented itself as the only realistic political-economic system – a situation that the bank crisis of 2008, far from ending, actually compounded. The book analyses the development and principal features of this capitalist realism as a lived ideological framework. Using examples from politics, films, fiction, work and education, it argues that capitalist realism colours all areas of contemporary experience. But it will also show that, because of a number of inconsistencies and glitches internal to the capitalist reality program capitalism in fact is anything but realistic.

 

jan 042013
 

Klinisch psycholoog en psychoanalyticus Paul Verhaeghe onderzoekt in zijn nieuwe boek op een doordachte wijze de effecten van dertig jaar neoliberalisme en haar organisatie van arbeid en maatschappij op onze identiteit. Paul Verhaeghe stelt dat er geen wezenlijke menselijke identiteit is; wie wij worden hangt grotendeels af van onze omgeving. Identiteit is dus steeds een product, een constructie op grond van een wisselwerking tussen degene die de identiteit draagt en de ruimere omgeving. Daarnaast is de mens volgens Paul Verhaeghe van nature goed, het is de postmoderne maatschappij die ons slecht maakt.
Zijn uiteenzetting over de relatie tussen ethiek en identiteit is interessant. Volgens Paul Verhaeghe zijn normen en waarden onze manieren om met ons lichaam en dat van anderen om te gaan; ze bepalen wie we zijn en maken bijgevolg deel uit van onze identiteit. Hij stelt dat we onze normen en waarden niet kunnen verliezen net zomin als onze identiteit. Wel kunnen beide veranderen in de loop der tijd onder invloed van maatschappelijke veranderingen. De afgelopen decennia zijn zij beïnvloed door het neoliberalisme.

Helder legt Paul Verhaeghe uit dat in de geschiedenis twee opvattingen over de mens tegenover elkaar staan:

  1. De mens is in wezen goed. De moraal van de klassieken (Aristoteles).
  2. De mens is in wezen slecht. De christelijke moraal ( Augustinus, Thomas van Aquino)

Lees hele review boek Paul Verhaeghe op Globalinfo blog

dec 192012
 

marketing

Brains are ubiquitous in modern marketing: Headlines proclaim cheese sandwiches help with decision-making, while a “neuro” drink claims to reduce stress. There’s just one problem, says neuroscientist Molly Crockett: The benefits of these “neuro-enhancements” are not proven scientifically. In this to-the-point talk, Crockett explains the limits of interpreting neuroscientific data, and why we should all be aware of them.

dec 142012
 

FoucaltYou start the day bleary-eyed and anxious. You stayed up late last night working on a post for your blog, gathering facts and memes from about the web and weaving them into an incisive whole. Has it produced a spike in the stats? You sign in on your iPhone as you brew the coffee. But it’s too early to slip into the professional headspace – you decide that you don’t want to know. Someone has messaged you on Facebook, so you check that instead. Japanese manga mashup! Killer breaks off the cost of Lombok. Lady Gaga is a man and we have photoshopped evidence to prove it! A friend will appreciate that one, so you share it with her directly. Perhaps not something that you’d want to share widely. Two new contact requests on LinkedIn. Your profile needs updating. Should you include details about the design work you completed for the local event the week before? You are not sure. You are building your profile as a graphic artist and looking for quality clients. Perhaps this is a part of your person that you will let incubate for a while longer.

Lees het hele stuk  -Foucault and social media: life in a virtual panopticon-

dec 142012
 

Documentaire: Broken Doors (Goro Toshima)

Director and cinematographer Goro Toshima doesn’t set out to find individuals on the margins of society. He’s drawn to telling the stories of those whom he connects with personally. This tendency is highlighted in the way he began his most recent documentary short, Broken Doors: after reading an article in LA Weekly about a homeless youth named Rico, Toshima set out to find him with no plans or intentions other than speaking with him. Thankfully, he did plan enough to bring his camera.

What followed this initial meeting was six months of trust between subject and filmmaker as Rico allowed Toshima to document the daily struggles he and his girlfriend Starr face living on the streets of Hollywood. At times so intimate we forget the filmmaker was ever present, Broken Doors is a poignant record of the lives of two young adults wrestling with their grim reality.

This multi-award-winning short subject is currently in the running for Best Short at the 2011 IDA Documentary Awards. In light of this recent nomination, we sat down with writer, director and cinematographer Goro Toshima to discuss his background, his inspirations, and why 15 minutes is all it takes.


IDA: How did you get started in documentary filmmaking?

Goro Toshima: In high school and college I was taking a lot of pictures and doing a lot of photography. After college I kind of fell into this job working for this production company that was doing short pieces for Japanese TV. They would call the production company or we would pitch ideas to the network about some New York story and then we would make a two- to three-minute news piece. But that was news; it wasn’t really documentary.

Continue reading »

dec 072012
 

Roman Krznaric over outrospectie (RSA Animate)

Introspectie is uit, outrospection is in zegt filosoof Roman Krznaric in deze leuke animatie/lezing. We zijn jarenlang gedrilled om in onszelf te kijken en dat heeft ons niet gelukkiger gemaakt. Wellicht kunnen we eens beter buiten ons zelf kijken. Niet naar onszelf, maar naar anderen.

Outrospection begint met empathie, maar daar is niets gezelligs of lieflijks aan. Het opent nieuwe werelden. Krznaric noemt het voorbeeld van George Orwell, die uit een zeer gegoed en geprivilegieerd milieu kwam. Hij getrooste zich desondanks grote moeite om zich in te leven in het lot van anderen (de onderklasse) voor zijn boek Down and out in London and Paris. Die ervaringen zou hij zijn hele leven lang kunnen gebruiken en zouden krachtig doorklinken in de rest van zijn oevre. Dat is de kracht van outrospection, zegt Krznaric.

Roman Krznaric