Quote Badiou (Kapitalisme/Democratie) (o.a. te lezen in Capitalism Realism / Mark Fischer)
We live in a contradiction,’a brutal state of affairs, profoundly inegalitarian – where all existence is evaluated in terms of money alone – is presented to us as ideal. To justify their conservatism, the partisans of the established order cannot really call it ideal or wonderful. So instead, they have decided to say that all the rest is horrible. Sure, they say, we may not live in a condition of perfect Goodness. But we’re lucky that we don’t live in a condition of Evil. Our democracy is not perfect. But it’s better than the bloody dictatorships. Capitalism is unjust. But it’s
not criminal like Stalinism. We let millions of Africans die of AIDS, but we don’t make racist nationalist declarations like Milosevic. We kill Iraqis with our airplanes, but we don’t cut their throats with machetes like they do in Rwanda, etc.
Over Alan Badiou:
Alain Badiou (Rabat, 17 januari 1937) is een Franstalige filosoof.
Alain Badiou is geboren in de Marokkaanse hoofdstad Rabat. Hij studeerde wiskunde aan de École normale supérieure in Parijs en volgde ook college op de Sorbonne. Momenteel is hij hoogleraar filosofie aan dezelfde École normale supérieure en de European Graduate School in Saas-Fee, Zwitserland.
Al vanaf de jaren 60 is hij politiek actief bij linkse politieke partijen. Hij hield zich onder andere bezig met de dekolonisatie van Algerije en formuleerde een postmarxistische maatschappijkritiek. Een bekende leerling van hem is Quentin Meillassoux.
Badiou ontwikkelde zich in Frankrijk tot spraakmakend criticus van het postmodernisme, de filosofische stroming die iedere waarheidsaanspraak als subjectief afwijst. Hij bestrijdt tevens de nadruk die er in integratiedebatten, ook door filosofen, wordt gelegd op het onoverkomelijke verschil tussen groepen van verschillende etnische herkomst en op de herleefde idee van een nationale identiteit. Dit leidde in het weekblad Le Nouvel Observateur vlak voor kerstmis 2009 tot een twistgesprek met de filosoof Alain Finkielkraut, waarin Badiou stelde dat de idee van een nationale identiteit in essentie een reactionair concept betreft. Alain Finkielkraut, gerenommeerd links criticus van de multiculturele samenleving, verwierp Badious kritiek als een ontkenning van zijn eigen wortels. Badiou, zelf atheïst, beschouwt de apostel Paulus als de grondvester van het universalistische denken. Aan het slot van zijn boek over Paulus zegt Badiou dat het universele niet de ontkenning inhoudt van het particuliere.”Het gaat erom een non-conformisme te ondersteunen in verhouding tot wat ons steeds conformeert. Het denken wordt op de proef gesteld en enkel door het universele – in een ononderbroken arbeid, een inventief traject – van die beproeving bevrijd.” In: Paulus. De fundering van het universalisme 2008, p. 188
Those of you who were readers of the Global Sociology Blog know that I am a strong fan of Manuel Castells (who isn’t). I started reading the book on the left, Networks of Outrage and Hope: Social Movements in The Internet Age. No surprise here, Castells has always emphasized the importance of social movements in the network society as resistance to increasing political and corporate power.
