Martin Bosma’ss samenzweringstheorie vermomd als partij-ideologie
Op de achterflap van het boek De schijn-elite van de valse munters van Martin Bosma noemt Vrij Nederland hem de intellectuele kracht achter Wilders en omschrijft Bart Jan Spruyt hem als het politieke genie achter Wilders, zijn fractiegenoot en tekstschrijver. Welke ideeen drijven het PVV-Kamerlid dat de partij verre wil houden van democratisering?
Door Max van Lingen
Spruyt, oud-directeur van de conservatieve Edmund Burke-stichting, vervulde aanvankelijk zelf de positie van partij-ideoloog. Hij schreef onder andere mee aan het eerste verkiezingsprogramma van de PVV. Spruyt brak echter met Wilders en verklaarde: Hij wil geen concurrenten, maar omringt zich met mensen die loyaal zijn aan zijn partij Ik Geert Wilders. Dat is het moment waarop Martin Bosma ten tonele verscheen als ideoloog van een partij waarvan hij zelf geen lid mag zijn.
De missie van Bosma is het verbinden van de islamofobie van zijn partij aan het anticommunisme uit de Koude Oorlog en wat hij de traditionele sociaal-democratie noemt. Zijn betoog heeft veel weg van de McCarthy-achtige hetze uit de jaren vijftig.
Met de zin vroeger tolerant tegenover het communisme, nu tolerant tegenover de islam opent hij in het hoofdstuk Van Marx naar Mohammed eerst de aanval op oud-CPN’ers, maar al snel breidt de aanval zich uit tot iedereen die zich tijdens de Koude Oorlog niet onvoorwaardelijk en kritiekloos voor het Vrije Westen uitsprak. Het doel is de SP, GroenLinks en de PvdA neer te zetten als erfgenamen van het concentratiekamp dat Sovjet-Unie heette en hiermee hun beperkte kritiek op de islamofobie van de PVV te bagatelliseren.
Bosma vertelt in zijn boek over zijn opa en vader, sociaal-democraten uit de rode Zaanstreek. Het is het begin van een betoog waarin Bosma zich in allerlei bochten wringt om zichzelf in die traditie te plaatsen en de PVV in de traditie van de oude PvdA. Willem Drees sr. en Willem Drees jr., respectievelijk oud-premier namens de PvdA en oprichter van DS70, zouden zich in hun tijd al hebben uitgesproken tegen de massa-immigratie.
Misplaatste annexatie
Willem B. Drees sprak in het NRC van een misplaatste annexatie van de ideen van zijn vader en grootvader, eerst door Janmaat en nu door Bosma. Drees jr. plaatste inderdaad kanttekeningen bij de wijze waarop arbeidskrachten werden geimporteerd, maar die kanttekeningen hebben niets met het gedachtengoed van de PVV te maken: Zij hebben recht op goede huisvesting, op de mogelijkheid dat hun gezin komt, op moskeen en scholen, op dezelfde voorzieningen als de aanwezige Nederlanders.
Bosma heeft gelijk als hij zegt dat de PvdA haar traditionele achterban heeft verlaten. Het is echter de wereld op zijn kop om te stellen dat de opkomst van Nieuw Links binnen de PvdA in de jaren zeventig hiervan de oorzaak was en dat DS70 de partij van de ‘traditionele sociaal-democraten was. Vanaf de doorstart van de SDAP als PvdA in 1946 heeft de partij een proces van verrechtsing doorgemaakt, dat werd gecombineerd met een toenemende verwijdering van de arbeidersklasse, een proces dat culmineerde in het afschudden van de ideologische veren, de neoliberale paarse kabinetten en Wouter Bos.
Nieuw Links bood tegenwicht aan de verrechtsing, de traditionele sociaal-democraten van DS70 vonden juist dat dit proces niet snel genoeg ging. Dit zwakke punt in de redenering van Bosma is het gevolg van het stelselmatig negeren van de invloed van de sociaal-economische ontwikkelingen in de maatschappij. In plaats daarvan wijst hij naar de invloed van het ‘cultureel marxisme dat ten grondslag zou liggen aan een vooropgezet plan om door middel van massa-immigratie de westerse cultuur ten onder te laten gaan.
Bosma gaat hierin veel verder dan met een beschuldigende vinger te wijzen naar de linkse partijen. Ook de VVD en het CDA en het leger en de politie zijn medeplichtig. Deze samenzweerderige analyse heeft nog een ander belangrijk hiaat dat zo duidelijk is dat het niet meer opvalt.
Bosma verklaart de huidige situatie compleet vanuit gebeurtenissen in de jaren zeventig. Het lijkt wel alsof de afbraak van de verzorgingsstaat en andere bezuinigingen die in de jaren tachtig en negentig werden doorgevoerd niet hebben plaatsgevonden. Geen woord over de toename van de kloof tussen arm en rijk in Bosma’s wereld zijn er alleen communisten en anti-communisten.
Adolf Hitler
Nadat hij de Nederlandse samenleving in deze twee categorieën heeft ingedeeld, probeert hij Adolf Hitler als socialist neer te zetten. Een zacht gezegd ingewikkelde taak die hij alleen kan volbrengen door de geschiedenis te vervalsen. Op walgelijke wijze probeert Bosma hard te maken dat communisten massaal overliepen naar de NSDAP.
